FİKİRLERİN BEREKETİ (1)
Düşünüyorum aynı hislerle,
Var olduğumuz için mi,
Ya da var olmak için mi,
Yoksa varlığımızı sürdürmek için mi,
Neyi ve niçin,
Her şeyi ve her şey için mi,
Nasılı da var tabi,
Hepimiz düşünüyoruz aynı hislerle,
Dünleri, bugünleri ve yarınları,
Kendimizi, ailemizi, yakınlarımızı,
İçinde yaşadığımız toplumu, çevreyi,
Hemen hemen her şeyi,
Ve düşünüyorum aynı hislerle o geceyi,
''Üzerine yorganı iyice çek, yat, uyu, başını da yorgandan dışarı çıkarma''
Demişlerdi,
İlk kez bir geceyi yalnız bir başıma dışarıda geçirecektim,
Henüz küçüktüm, küçücüktüm,
Birazcık büyüme isteği,
Birazcık ben de varım duygusu,
Ve birazcık da korkuyla,
Yorganı da başımın üzerine iyice çektim,
Fakat uyuyamamıştım,
Ara sıra duyulan havhav sesleri haricinde her şey çok sessizdi,
Zamanın geçip geçmediğini bile tam olarak anlıyamıyordum,
Yorganı açsam, dışarı baksam, acaba ne olabilirdi ki,
Daha fazla dayanamadım,
Yorganı hafifçe araladım,
Başımın üzerinden açtım,
Her yer karanlıktı,
Hafifçe döndüm,
Sırt üstü gökyüzüne baktım,
Sevgiyle,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder