MEHDİYET GÜNEŞİ (3)
Akşam olduğunda ise,
Güneşin batışını an be an takip ederdim,
Karakütüğün tepesini aşıncaya kadar,
Taa gözden kayboluncaya kadar,
Güneşin batışındaki göremediğim sebepler acaba nelerdi,
Karakütüğün arkası küçücük dünyamın bilinmezlerle dolu ülkesiydi,
Çünkü orası güneşin battığı yerdi,
Küçüktüm küçücük,
Bir başıma karakütüğün tepesine çıkamaz,
Arkasında ne var, ne yok diye bakamazdım,
Ancak sorardım,
Hep sorardım,
Tüm çocuklar gibi,
(Öğrenmenin değil de, belki de merak etmenin yaşı yoktur, Tabii bir de soru sormanın)
Kakütüğün arkası ile ilgili anlatılanlar çoktu,
İstanbul da karakütüğün arkasında derlerdi,
Bu defa kaybolan güneş ile beraber İstanbul'u da merak ederdim,
Batan güneş ile İstanbul arasında kendimce bir bağ kurar,
Güneş ile beraber sanki gelecek günlerimi arardım,
Sevgiyle,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder